جنبش كارگری رو به رشد

گزارش تحلیلی از اول ماه مه

مذاكرات صورت گرفته میان فعالین چپ با بخش های مختلف راست مستقل نشان داد كه سیاست راست مستقل دقیق و آگاهانه در جهت هم گرایی با راست وابسته است . سیاست امتیاز گیری و لاس زدن با لیبرالیسم این تز را تقویت می كند .هرچند كه راست وابسته هنوز امتیازی جز چراغ سبز، نداده است اما زمینه های نزدیكی با توجه به لاس زدن با بخشهای لیبرالیسم از جمله كربی و دارو دسته اش و ملی مذهبی ها و... نزدیك شدن این دو بخش را نشان می دهد. عوامل سرمایه داری مانند كروبی و احزاب روزنامه ای مانند اعتماد ملی برای فریب و بدست آوردن رای كارگران فعالیت خود را صد چندان كرده اند، افشای چنین نقشه ی در بعد نظری و عملی در سطح بدنه جنبش كارگری به سرعت و با هجمه ی وسیع وظیفه ورسالت تاریخی رادیكالیزم كارگری است، كه اگركوتاهی شود جنبش كارگری یك دوره ی دیگر به حاشیه رانده خواهد شد.

حدود ساعت 30/8 از خیابان ابوریحان اتوبوس ها به سمت ورزشگاه شیرودی حركت كردند. البته تعدادی از اتوبوس ها نیز مستقیمان به سمت شیرودی رفته بودند. بیشتر اتوبوس ها از تبریز آمده بودند . در همین حال تعدادی از كارگران به سمت شیرودی راه پیمایی كردند. ساعت 9 به محوطه ورودی ورزشگاه رسیدیم . حسن صادقی در حال سخنرانی بود .پس از چند دقیقه كارگران شركت واحد و نقاشان كه پارچه نوشته و پلاكارت های حاوی شعارهای سندیكای كارگران شركت واحد و سندیكای نقاشان بود با همراهی تعداد ی از فعالین كارگری. وارد شدند.قبل از ورود آنها پارچه نوشته های بسیار پهن و طولانی كه تبلیغات خانه كارگر را بر خود داشتند روی زمین فرش شده بودند و تعدادی كارگر و دانشجو كه بیشتر شان خانم بودند در حاشیه پارچه ها ایستاده و از پارچه ها محافظت می كردند.با ورود كارگران شركت واحد ، نقاشان و فعالین همراه، پارچه نوشته های خانه كارگر هركدام به كناری پرت شده و محافظان آنها نیز به تازه واردها پیوستند . این نشان داد كه خانه كارگر چقدر پوشالی است.بعد از حسن صادقی یك نفر از شورای اسلامی كارایران خودرو دیزل و یك كارگر دیگر كه خود را نماینده كارگران معرفی می كرد وسپس محجوب سخنرانی كردند ودرنهایت قطعنامه خانه كارگرقرائت شد. درمدت سخنرانی چهار نفر ذكر شده و قرائت قطعنامه جو تجمع و بطور قریب به اتفاق شعارها در كنترل شورای همكاری تشكل ها و فعالین كارگری و دیگر دوستان بود تا آن حدی كه شعارهای تریبون بسیاركم بودوآن مقداری هم كه بیان می شد جواب درخوردریافت نمی كرد همچنین در طول سخنرانی ها بطورمكررسخنرانان هو شدند .پارچه نوشته های شورای همكاری و سندیكای شركت واحد و پلاكارت های متعلق به نقاشان با توجه به اینكه تعدادشان زیاد نبود ولی درخشش خاصی داشتند.تعداد شركت كنندگان امسال نسبت به سالهای قبل بسیار كم (5000 نفر) بود.كم بودن شركت كنندگان امسال می تواند سه دلیل عمده داشته باشد.

1- خانه كارگر می دانست توان كنترل ندارد بنابراین سعی كرده است تعداد كمتری و كسانی را كه از آنها مطمئن است ( بیشتر باز نشسته ها كه انگیزه وشور جوانان را ندارند ، بیاورد.همچنین به عكس سالهای قبل،ازشهرهای صنعتی مانند قزوین ، اراك ، ساوه و محورهای مختلف تهران هرچه كمتر و دست چین شده) بیاورد.

2- از طرفی بیشتر كارگران نه تنها هیچ امیدی به خانه كارگر ندارند بلكه امیدی به اینكه بتوانند از مراسم خانه كارگر برای اعتراض دوگانه استفاده كنند نیز ندارند.

3- خانه كارگر با نامشخص گذاشتن محل و ساعت مراسم تا آحرین لحظات تلاش كرده است بسیاری از كارگران را سردرگم كرده امكان شركت و حضور به موقع در مراسم را از آنها سلب كند.

محجوب پس ازاتمام سخنرانی و پایین آمدن ازپله های تریبون مورد خشم كارگران قرارگرفته كتك خورد.خانه كارگر امسال از ترس كارگران بر مبنای تجربیات سال های قبل تریبون خودرا در ارتفاع بیش ازچهار متر قرارداده بود.آنها یك كامیونت یخچال دار ی را به دیوار ورزشگاه چسبانده بودند. دراطراف و روی آن جهت سكوی تریبون وراه پله از داربست فلزی استفاده كرده بودند.پس از سخنرانی محجوب آنها بیشتر به ناتوانی خود پی بردند.برای اینكه هرچه سریعتر مراسم را به اتمام برسانند به شعار نپرداختند و با عجله قرائت قطعنامه را شروع كردند . در حین قرائت قطعنامه شعار های مستقل هر چه بیشتر اوج می یافت و همچنین مكررا" خانه كارگری ها هو می شدند به طوری كه برگزار كنندگان ، دیگر تلاش نمی كردند شعار داده یا تكبیر بگویند. پس از اتمام قرائت قطعنامه آنها تلاش می كردند هرچه زودتر كارگران را به خانه هایشان بفرستند.ولی اراده و صفوف منظم برای راه پیمایی ازهمان میانه های مراسم شكل گرفته بود راه پیمایی شروع شد حتی عده ای از اعضای خانه كارگر و حزب اسلامی كارو نصیری معاون محجوب نیز تا حدودی در راه پیمایی شركت كردند. هرچند ممكن است این افراد برای اعمال كنترل پیوسته باشند ولی نتوانستند دخالت منفی بكنند.بلكه خود را در اختیار جریان رها كردند.در لحظات اولیه راهپیمایی میان صفوف اولیه و انتهای آن فاصله افتاده بود كه بادرایت فعالین كارگری خیلی سریع این فاصله پرشد.

پارچه نوشته های شورای همكاری كه یكی از آنها پیشاپیش راه پیمایی در حركت بود و روی آن نوشته شده بود «كارگران جهان متحد شوید» وپارچه نوشته های دیگر در میانه و انتهای صف كه روی یكی از آنها نوشته شده بود«كارگرزندانی ، محمود صالحی ، آزاد باید گردد» و دیگری با مضمون دستمزد و تورم « افزایش دستمزد 10% ، تورم 100% » در انتهای صف قرارداشت.

تا ورودی میدان هفت تیر با شعارهای مشخص و مستقل راه پیمایی شد.هرچند طی راه پیمایی صفوف به هم فشرده كارگران مورد یورش پلیس واقع می شد. ولی دقیقا" به دلیل فشرده بودن و نظم صفوف حمله ها كارساز نبوده و نمی توانست گسترش پیدا كند.

در نزدیكی میدان هفت تیر حدود ساعت 11 از طرف شورای همكاری اعلام شد كه راه پیمایی طبق برنامه به پایان رسیده ، متفرق شوید.چند دقیقه ای طول كشید كه این پیام به تمامی شركت كنند گان برسد . در همین حین پلیس طبق معمول باز هم حمله كرد . ولی چون طبق برنامه پایان راه پیمایی اعلام شده بود شركت كنند گان بدون اینكه به حمله پلیس مانند دفعات قبل جواب بدهند متفرق شدند. برای اینكه در خیابانها و كوچه های اطراف بر مبنای تجربیات گذشته مورد حمله پلیس و لباس شخصی ها جهت انتقام گیری واقع نشوند به طور جمعی گروه ، گروه شده محل را ترك كردند.

در طول راه پیمایی پلیس به افرادی كه از جمع جدا شده بودند شدیدا" حمله می كرد.برخی از افراد خانه كارگر و حزب اسلامی كار با آوردن بلند گو میان صفوف راه پیمایی تلاش كردند شعارها را به نفع خانه كارگر عوض كنند اما نه تنها موفق نشدند بلكه در جمع حل شده و ناچارا" شعار های شورای همكاری را تكرار می كردند.همان گونه كه گفته شد اول برنامه با ورود بسیار زیبای كارگران سندیكای شركت واحد و سندیكای نقاشان و تعدادی از فعالین كارگری شروع شد. پس از مدتی شورای همكاری با قدرت ظاهر شد ه برنامه را پیش برد وتاپایان راه پیمایی این دو جریان در كنار هم بودند.در نهایت با تصمیم شورای همكاری برنامه به پایان رسید.

شورای همكاری تصمیم داشت برنامه های خود را از میانه برنامه های خانه كارگر شروع كند و از طرفی از كلیه ی این تصمیمات، سندیكای شركت واحد و نقاشان اطلاع دقیق داشتند .بنابراین نسبت به شورای همكاری پیش دستی كرده برنامه را زودتر شروع كردند . اما روابط در حین مراسم و پس از آن نشان داد كه شورای همكاری نه تنها از این پیش دستی نگران و ناراحت نشده بلكه صمیمانه از پیوستن آنها به برنامه استقبال كرد این نشان دهنده مرحله ای از بلوغ جنبش كارگری است كه همگرایی را تا آن حدی پیش می برد كه به جای تصرف فعالیت دیگران فعالیت خود را پیش كش هم رزمانش می كند تا آن حدی كه شورای همكاری از ارایه گزارش صرف نظر می كند. در مقابل برخی از دوستان مرتكب خطا شده مراسم اول ماه می را كه تلاش صمیمانه بسیاری از كارگران ، فعالین و فداكاریهای شورای همكاری بوده است تفسیر به رای كرده مصادره می كنند. بلند نظری شورای همكاری نشان داد كه برگزارشدن مراسم اول ماه می 86 اعتماد بنفس قدرمندی را به جنبش كارگری ارایه داده است و شورای همكاری چشم انداز و افق دوردستی را مد نظر دارد.آنچنان اعتماد به نفس بدست آورده است كه برای ارضای خود و جبران كمبودهایش نیاز به استفاده تبلیغی و بزرگ نمایی خود نمی بیند بلكه پس از انجام قسمتی از وظایف خود از كنار تاثیرات مثبت آن به سادگی می گذرد و اندیشه خود را به كار بزرگتری مشغول می كند. اگر می گوییم قسمتی از وظایف، برای این كه معلوم شده است غیراز كار های انجام شده در مراسم، شورای همكاری تصمیمات دیگری داشت كه متاسفانه علی رغم موجود بودن شرایط وامكان انجام، درانجام تصمیمات دیگر كوتاهی كرده است.هرچند ممكن است اعضای شورای همكاری در بین خود عدم انجام وظایف را نقد كرده باشند اما برای اینكه مجددا" دچار خطا نشوند باید عدم انجام وظایف را رو به جنبش نقد كنند. در غیر این صورت داشتن افق و چشم انداز وسیع نمی تواند عملی شود ونمی تواند رسوبات اندیشه های محفلی را ازشورای همكاری دور كرده ضمن پیوند دادن آن با جنبش كارگری شورای همكاری را تبدیل به شاكلیه فرای محفلیزم بكند.یعنی اگر نقد خود را در رابطه با عدم انجام تصمیمات و وظایف پیش نبرد محفلی بزرگتر، از به هم پیوستن چند محفل كوچك خواهد شد.چون شورای همكاری مجموعه ای ازگرایشات تاثیرگذاردر جنبش كارگری است می تواند با نقد خود نقدی فراگیر پیش آورد كه در رگه های مختلف جنبش مانند خون در یك ارگانیسم زنده جریان پیدا كرده ضمن پالایش شورای همكاری ازمجرای واحد های تشكیل دهنده همه ی جریانات را مورد نقد و پالایش قراربدهد.این سیر می تواند شورای همكاری را به سكوی خیزش ودر نهایت نقطه عطف دگردیسی در تمامی جریانات موجود درجنبش كارگری تبدیل كرده وتكیه گاهی محكمی برای همگرایی بسازد.

در هر حال یكی از كارگران شهرستانی كه از جمع جدا شده بود توسط پلیس به سختی مجروح شد كه دوستانش با برانكارد به داخل اتوبوسی كه آمده بود بردند.

در مقابل درب مترو هفت تیر منصور اسالو مورد حمله لباس شخصی ها قرارگرفت كه با كمك دوستانش نجات یافت اما پلیس توانست یعقوب سلیمی را دستگیر كند كه پس از حدود بیست ساعت آزادشد.

همچنین در زمان راه پیمایی سه نفر از دانشجویان ره گیری شده موبایل و كارت های شناسای آنها به گروگان گرفته شد ، تا بعدا" خودشان را برای بازجویی معرفی كنند.(گروگان گیری لوازم و مدارك ترفندی است كه جدیدا" بسیار گسترش یافته است.ازاین طریق ماموران لباس شخصی تاثیرات جوسركوب را ظاهرا" كم می كنند اما همان ترس را به حساب خودشان ایجاد می نمایند . ودر آینده اطلاعات خودرا نیز برای جوركردن پازل شان جمع آوری می كنند.تعدادی از شركت كنندگان نیز براثر حملات پلیس به صورت سطحی مجروح شدند.اما در مجموع كارگران با غرور و اعتماد به نفس پایان ناپذیری پی به قدرت اتحاد خود بردند كه می توانند خود مستقلا" اعتراض كنند و هروقت خود تشخیص دادند اعتراضشان را به پایان برسانند.

به همین دلیل است كه امروز عوامل سرمایه داری با خود باختگی شروع به انتقام گیری كرده است . عوامل سرمایه درك كرده اند كه بخش های مختلف طبقه كارگر با فداكاریهای بسیاری حركت های مستقل خود را شروع كرده اند كه از جمله می توان حركت های روبه رشد مراسم های اول ماه می ، همچنین حركت اعتراضی قدرتمند كارگران شركت واحد ، حركت اعتراضی دانشجویان در 15آذر و دنباله های آن،اعتراضات مستمر و پر دامنه معلمان و همچنین اعتراضات كارگران در سنندج و... همگی نشان می دهد كه طبقه كارگر با توان بالایی پیش می رود وسرمایه داری چنان وحشت كرده است كه با توطئه ماجرای دانشگاه امیر كبیرو دانشگاه علامه ،دستگیری و تحت فشار قراردادن كارگران و دانشجویان و معلمان را ساخته و پرداخته و از طرفی تلاش می كند بخشهای سست جنبش كارگری را به پای میزمذاكره بكشاند. تا با ایجاد جوپر التهاب استراتژی كهنه و مطرود خود (انقلاب فرهنگی ) رابرای خلق تراژدی دهه شصت دوباره تكرار كند.كه البته دچار حماقت شده است.

شعارهای كه بطور منظم فضای تجمع و راه پیمایی اول ماه می تهران را پوشش داده بود عبارتند:

1- كارگر زندانی آزاد باید گردد

2- محمود صالحی آزاد باید گردد

3- مرگ بر حامی سرمایه دار(این یكی از شعار های بود كه توسط بدنه جنبش كارگری بیان شد وتوسط شورای همكاری مورد استفاده قرار گرفته و به یكی از شعار های اصلی تبدیل شد.)

4- اعتصاب ، تجمع حق مسلم ماست

5- كارگر ، معلم اتحاد اتحاد

6- اعتصاب ، اعتصاب حق مسلم ماست

7- كارگر ، دانشجو اتحاد اتحاد

8- اعتصاب ، سندیكا حق مسلم ماست

9- سندیكا ، سندیكا حق مسلم ماست

10- این هم شد زندگی با این همه شرمندگی

11- كارگر كارگر اتحاد اتحاد

12- نیروی انتظامی خجالت حجالت

13- وزیر بی كفایت استعفاء استعفاء

14- حكومت عدل علی این همه بی عدالتی ...

در این مراسم سه جریان مرز بندی شده حضور داشتند كه می توان به صورت زیر نام برد:

1- راست وابسته

2- راست مستقل

3- جریان چپ

در برگزاری مراسم میان راست مستقل و چپ با وجود مرز های مشخص ائتلافی نانوشته ای صورت گرفت.

حسن صادقی پس از ورود كارگران سندیكایی ضمن تهدید معترضین گفت من از كارگران یزد انتظار دارم مانند سال های قبل كمك كنند . این نشان می دهد كه در سالهای گذشته خانه كارگر یزد جزء ستون فقرات بوده كه دیگر نیست، كارگران جوان یزدی با شور وانگیزه فروانی در راه پیمایی شركت كردند.

به عكس سالهای قبل از شهرك های صنعتی كم آمده بودند این نشانه است كه به فعالین كارگری می گوید كجاها باید بیشترین فعالیت خود را متمركز كنند.

تعدادی از خانه كارگری ها و افراد حزب اسلامی كاركه شناخته شده هستند بیسیم بدست دركنار ماموران لباس شخصی حاضر بودند.

با توجه به اینكه راست وابسته تلاش می كند بخش راست مستقل را با خود همراه كند ودر همین مقوله راست مستقل نیز آگاهانه این مسیر را تعقیب می كند ، در این حالت وظیفه چپ در جنبش كارگری انجام كار فرهنگی و آگاهی رسانی به بدنه راست مستقل است.كه اگر اندكی كوتاهی شود با توجه به اعتباری كه طی دوسال اخیر راست مستقل بر مبنای اعتراضات درست خود بدست آورده است می تواند بسیاری از كارگران را تحت لوای صنف گرایی و قانون گرایی به دامن راست وابسته كشانده جنبش را دچار ركود كند.

هم گرایی میان راست وابسته و راست مستقل ضمن اینكه باعث می شود راست مستقل ، استقلال خود را از دست بدهد در همین حال انحراف وحشت ناكی را به جنبش تحمیل خواهد كرد.مسلماً در سال 86 تكلیف میان این سه بخش روشنتر خواهد شد.

مذاكرات صورت گرفته میان فعالین چپ با بخش های مختلف راست مستقل نشان داد كه سیاست راست مستقل دقیق و آگاهانه در جهت هم گرایی با راست وابسته است . سیاست امتیاز گیری و لاس زدن با لیبرالیسم این تز را تقویت می كند .هرچند كه راست وابسته هنوز امتیازی جز چراغ سبز، نداده است اما زمینه های نزدیكی با توجه به لاس زدن با بخشهای لیبرالیسم از جمله كروبی و دارو دسته اش و ملی مذهبی ها و... نزدیك شدن این دو بخش را نشان می دهد. عوامل سرمایه داری مانند كروبی و احزاب روزنامه ای مانند اعتماد ملی برای فریب و بدست آوردن رای كارگران فعالیت خود را صد چندان كرده اند، افشای چنین نقشه ی در بعد نظری و عملی در سطح بدنه جنبش كارگری به سرعت و با هجمه ی وسیع وظیفه ورسالت تاریخی رادیكالیزم كارگری است، كه اگركوتاهی شود جنبش كارگری یك دوره ی دیگر به حاشیه رانده خواهد شد.

ائتلاف های سال گذشته نشان داد راست مستقل به پشتیبانی چراغ سبز ها و وعده وعید های لیبرالیسم تلاش كرده به هر طریق ممكن از ائتلاف با رادیكالیزم و چپ كارگری با نام ونشان دوری كنند تا برای دوستان جدید شان ثابت كنند كه همانهایی هستند كه آنها لازم دارند.

امروز راست مستقل به دلیل عدم شركت در قدرت كه نتیجه افتراق میان او و راست وابسته است تن به مبارزه مثبت داده است ، پس از مذاكره و هم گرایی دو بخش راست مرز میان آنها كم رنگ شده ومبارزه رادیكال و حركتهای مستقل آن به سمت صفر میل خواهد كرد.راست رادیكال دیروز كه بخش عمده كمك های دریافتی خود را به صورت های مختلف از چپ دریافت كرده است در سكانس بعدی مقابل چپ همراه با لیبرالیسم و راست وابسته صف آرایی خواهد كرد.در واقع با شروع مذاكرات اعلام نشده با لیبرالیسم و راست وابسته این مسیر شروع شده است . میزان توان و آمادگی بالفعل و سپس بالقوه رادیكالیزم كارگری می تواند تعیین یا عدم تعیین جهت مسیر آینده را رقم بزند.

به دلیل تحت فشار بودن جنبش كارگری و عدم توازن قوا ، هرگونه مذاكره و در هرسطحی میان كارگران با عوامل سرمایه داری و كارفرمایی منجر به شكست جنبش كارگری خواهد شد. ما از دوستان خود می خواهیم تن به مذاكره با دشمنان طبقه كارگر ندهند ، كه از نظر ما چنین مذاكراتی سازش و مماشات است. یا اگر بنا به دلایل ساختار فكری، مذاكره را لازم می دانند، حداقل برای کسب آگاهی لازم ، حضور كارگران و خبر نگاران را در جلسه مذاكره ، شرط قبول مذاكره قراردهند. تا مذاكره ی فوق در حضورجمع و رو به جنبش كارگری صورت بگیرد.قبول نكردن این پیشنهاد نشان دهنده طرح سازش و مماشات خواهد بود.

تذكر لازم این است كه خانه كارگر در ناتوانی و سراشیبی سقوط قراردارد كه لحظه به لحظه جبهه را خالی می كند و این جا، خالی كردن در حالی اتفاق می افتد كه آلترناتیوی برای پر كردن جای خالی نیست. بنابراین خلائی در جنبش كارگری ایجاد شده و درحال گسترش است. ( كم آمدن كارگران از شهرستانهایی چون قزوین ، اراك و محور های مختلف تهران اثبات كننده این ادعا است).

شورای همكاری باید برای پر كردن این خلاء قبل از اینكه راست مستقل آماده شود و جنبش كارگری را قبضه كرده تحویل لیبرالیسم بدهد، اقدام كند.شورای همكاری ، واحد های تشكیل دهنده آن و دیگر تشكل های رادیكال كارگری یك سال فرصت دارند تا بتوانند با آگاهی كامل جای خالی خانه كارگر را با كمك و ایجاد و گسترش تشكل های آراد كارگری پركنند. در این صورت است كه می توان مطمئن بود مسیر جهت دار و تابلو گذاری شده پیش روی جنبش كارگری قرارداده شده است.

محمد اشرفی

12/3/1386

بالا ی صفحه